Αρχαιολογίες του Όχι-Ακόμα.
Υπολειμματικές μορφές αστικής ζωής
Πρόγραμμα καλλιτεχνικών παρεμβάσεων και δράσεων
21 Νοεμβρίου – 5 Δεκεμβρίου 2026
Έναρξη: Σάββατο 21 Νοεμβρίου, 16:00
Θερινός Κινηματογράφος Cine Athenée, Λευκωσίας 43, Αθήνα
Οργάνωση – Επιμέλεια: Counterpublics
Συμμετέχουν:
Δημήτρης Γεωργακόπουλος / Campus Novel / Μαίρη Ζυγούρη / Κωνσταντίνα Θεοδώρου / Γεωργία Καρύδη / Cohab Athens / Kunstrukt Collective / Γιώργος Παπαδάτος / Πάνος Σκλαβενίτης / Αρχιτέκτονες της Φάλαινας / Δημήτρης Χαλάτσης / Κωνσταντίνος Χατζηνικολάου
Οι Αρχαιολογίες του Όχι-Ακόμα. Υπολειμματικές μορφές αστικής ζωής είναι ένα πρόγραμμα καλλιτεχνικών παρεμβάσεων και δράσεων που πραγματοποιείται από τις 21 Νοεμβρίου έως τις 5 Δεκεμβρίου 2026, με επίκεντρο τον θερινό κινηματογράφο Cine Athenée.
Μέσα από καλλιτεχνικές παρεμβάσεις, περφόρμανς, περιπάτους, συμμετοχικά εργαστήρια και συζητήσεις, το πρότζεκτ διερευνά τις λανθάνουσες δυνατότητες του αστικού χώρου και τις συλλογικές μορφές ζωής που αναδύονται στις ρωγμές της ιστορίας. Προσεγγίζει την πόλη ως πεδίο αρχαιολογίας του παρόντος, αναζητώντας σε υφιστάμενες και παρελθούσες πρακτικές το υλικό για τη φαντασία άλλων πιθανών μελλόντων.
ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ
At stake is indeed “the care of the possible[1].”
Emergence may take on unspectacular forms, barely perceptible—a slight shift, an undercommoning of institutional structures, an unforeseen use, a covert abuse of dominant forms”[2]
Τι σημαίνει σήμερα το μέλλον, τι έχει απομείνει από αυτό; Σε μια περίοδο επιταχυνόμενου τεχνολογικού μετασχηματισμού, η μελλοντολογική φαντασία ταλαντεύεται ανάμεσα στον τεχνο-φουτουρισμό και τη ρετρό-νοσταλγία, αδυνατώντας να αρθρώσει πειστικές νέες μορφές ζωής. Ενώ οι ψηφιακές τεχνολογίες και η τεχνητή νοημοσύνη δημιουργούν νέα «λογισμικά» ζωής, οι υλικές και χωρικές της υποδομές παραμένουν εγκλωβισμένες σε προηγούμενα μοντέλα, στα κελύφη προηγούμενων δεκαετιών. Ανάμεσα σε ένα μέλλον που φαίνεται αλγοριθμικά προκαθορισμένο και σε περιβάλλοντα που συνεχίζουν να αναπαράγουν μορφές του παρελθόντος εδραιώνεται μια αίσθηση μη διαφυγής.
Αν, ωστόσο, σκεφτούμε την ιστορία, ως ημιτελή και διαρκώς επαναδιαπραγματεύσιμη (Lütticken) και το μέλλον ως εγγεγραμμένο μεν στο παρόν, αλλά μη προκαθορισμένο ή αναπόδραστο (Berardi[3]), φαίνεται να υπάρχει ένα παράθυρο δυνατότητας μεταξύ δυο μη συντελεσμένων χρόνων. Σε αυτό το μεσοδιάστημα, στο κρίσιμο πεδίο του «όχι-ακόμη», αναδεικνύεται ως κεντρικό διακύβευμα «η φροντίδα του δυνατού»: η μετατόπιση από μια οντολογία της πραγμάτωσης σε μια οντολογία της δυνητικότητας.
Το πρότζεκτ μεταφράζει αυτή την φροντίδα, στην προσπάθεια να καταστούν ορατές άλλες μορφές ζωής-πώς συγκροτούνται, πώς αλληλεπιδρούν, πώς διαμορφώνουν σύνθετα συστήματα ικανά να ανοίξουν νέα πιθανά μέλλοντα. Οι μορφές ζωής δεν είναι αφηρημένες· παίρνουν σχήμα στο παρόν μέσα από το περιβάλλον, τους δρώντες, τις πρακτικές και τις διαδράσεις τους, από το πολιτιστικό συγκείμενο. Καθώς οι μορφές που συγκροτούνται στο κοινωνικό πεδίο και τον αστικό χώρο μοιάζουν όλο και πιο θραυσματικές και αποσπασματικές, με τους κοινούς τόπους να μετατοπίζονται στα άυλα ψηφιακά πεδία, το πρότζεκτ εστιάζει στη δυνατότητα της συλλογικής φαντασίας που συγκροτείται κι ενεργοποιείται σε τόπους πραγματικών, ενσωμάτων συναντήσεων, στους «τρίτους τόπους» της πόλης.
Εκκινώντας από έναν «τρίτο τόπο», τον θερινό κινηματογράφο Athenée, στην Κυψέλη η έκθεση επιχειρεί να εντοπίσει και να αναδείξει εμπειρίες και ίχνη αναδυόμενων μορφών ζωής αντιμετωπίζοντας το παρελθόν όχι ως κλειστό αρχείο, αλλά ως αποθετήριο υπολειμματικών δυνατοτήτων που μπορούν να επανενεργοποιηθούν στο παρόν.
Η έννοια του υπολείμματος προσεγγίζεται ως πρακτικές, χειρονομίες, χωρικές χρήσεις και συλλογικές εμπειρίες που δεν κυριάρχησαν ιστορικά, δεν ολοκληρώθηκαν ή εγκαταλείφθηκαν, αλλά επιβιώνουν ως λανθάνουσες δυνατότητες μέσα στον αστικό ιστό. Μπορεί να έχουν συντελεστεί για λίγο, σε ρωγμές της ιστορίας, ως μεταιχμιακά κοινά (liminal commons), ως αναδιάταξη χωρικών θραυσμάτων, ως αναπρογραμματισμός των νομικών πρωτοκόλλων, ή σημειακές ανατροπές των σκληρών περιγραμμάτων.
Στο πλαίσιο της Αθήνας, όπου τα στρώματα του ιστορικού χρόνου παραμένουν ορατά και συχνά ανεπίλυτα, η έκθεση προσεγγίζει τον αστικό χώρο ως πεδίο αρχαιολογίας του παρόντος. Οι συλλογικές μορφές που αναδύθηκαν τα προηγούμενα χρόνια αποτελούν μέρος μιας ανοιχτής, ημιτελούς αστικής ιστορίας που εξακολουθεί να γράφεται.
Πρόγραμμα παρεμβάσεων και δράσεων
Σάββατο 21 Νοεμβρίου | 15:00–18:30
Έναρξη: Cine Athenée
16:00 Δημήτρης Χαλάτσης, Κατερίνα Πειρουνίδου | Περφόρμανς
17:00 Κωνσταντίνος Χατζηνικολάου | Περφόρμανς
18:00 Campus Novel | Προβολή
Σάββατο 28 Νοεμβρίου | 14:00–18:00
14:00 Kunstrukt Collective | Συμμετοχική δράση στη γειτονιά
15:00 Δημήτρης Χαλάτσης | Περφόρμανς
16:00 Μαίρη Ζυγούρη | Διαδραστική εγκατάσταση
Κυριακή 29 Νοεμβρίου | 12:00- 18:00
12:00 Cohab Athens | Περίπατος στη γειτονιά και συμμετοχικό εργαστήριο φαντασιακής κατοίκησης. Αφετηρία περιπάτου: Cine Athenée
17:00 Πάνος Σκλαβενίτης | Περφόρμανς / Προβολή
Σάββατο 5 Δεκεμβρίου | 12:00–18:00
12:00 Κωνσταντίνα Θεοδώρου, Γεωργία Καρύδη | Επιτελεστικός περίπατος
Αφετηρία και σημείο ολοκλήρωσης: Cine Athenée
15:00 Δημόσια συζήτηση
Συμμετέχουν: Τασούλα Βερβενιώτη, Ίρις Λυκουριώτη κα (η πλήρης λίστα των συμμετεχόντων θα ανακοινωθεί σύντομα).
Πληροφορίες επίσκεψης
Χώρος: Cine Athenée, Λευκωσίας 43, Αθήνα
Διάρκεια: 21 Νοεμβρίου – 5 Δεκεμβρίου 2026
Ωράριο: Ο χώρος είναι προσβάσιμος καθ’όλη τη διάρκεια του προγράμματος στο ωράριο λειτουργίας του σινεμά.
Σημείωση: Καθώς το μεγαλύτερο μέρος του προγράμματος διεξάγεται σε εξωτερικό χώρο, ενδέχεται να τροποποιηθεί σε περίπτωση έκτακτων καιρικών φαινομένων. Για τυχόν αλλαγές και περισσότερες πληροφορίες:
counterpublics.info@gmail.com/
————————————————–
Το πρόγραμμα πραγματοποιείται με την οικονομική υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού.
[1]Isabelle Stegners, (2011) ‘The Care of the Possible’, συνέντευξη με τονErik Bordeleau στο Scapegoat, τ.01
[2]Sven Lutticken, (2021), Divergent states of emergence, e-flux journal
[3] Franco (Bifo) Berardi(2017) Futurability: The Age of Impotence and the Horizon of Possibility, Verso.
